Internkode:19.01.2009 – B
Kilde:
Asmund Andreassen etter folkeminne
Opphavsrett:
Asmund Andreassen
Lagt inn på www.kuling.net den 11.06.2007 av Stian Lavik
Hentet fra www.kuling.net
Mp3 versjon innlest av Steinar Jacobsen

Æventyret om Møysalen (dialekt)

Du veit det høgaste fjeille` her på Hinnøya heite Møysalen. Nu ska du få hør` kordan det kainn ha sæ.

Jau, du skjønna der bodde en gong førr længe, længe sia et troill og ei troillkjærring atti Norddalen, ovaførr Aindre Blokkenvatnet. De hadde to så vældig vakre døtre. Dessan jeinten` va` så vældig glad i å ri på en stor hæst så troillet eidde. Men deinna hæsten va ikkje å lit`på. Førr han lyidde beire mainnemål einn kvinnemål.

Dessan to fine møyen` hadde mange friera. Når de rijdde over fjeillet attover tell Grønvatnet førr å bade, så sto sønnen tell Vågakaillen og ropa og lokka på hæsten deres, førr han ville ha ei av jeinten` tell æktemake. Og ijnni Tysfjorden sto sønnen tell Stetindkongen og lokka på hæsten, førrtell Eidsfjordtroillet, førr han hadde så mykje spekesild. Og deinn aindre dattra sku giftes bort tell sønnen åt Kvæfjordtroillet, førr han hadde så mykje fin mandelpotet.

Førr å sekre sæ at ikkje døtter`n sku bli lokka bort når de rei på hæsten, bestæmte troillfaren sæ førr at nu sku han ordne døtter`n sine med en skikkelig sal på det høgaste fjellet på Hinnøya.  Han tok hammer og meisel  med sæ, og så meisla han ut or fjellet  en stor sal, som sku` gje plass tel begge døtter`n hannes. Han arbeidde trutt og stadig. Og døtter`n sto ved sida à han og såg på.

Dessan store steinblokken` som ligg her nede i Blokken, e` nokka av den stein`n som trollet meisla ut or fjeillet. Han heiv dem langt av sted, og  nå`n lainna her, og nå`n ute i Sortlandssundet. Det e` de holman` vi i dag kailla førr Feskholman.

Troillan, veit du, tål` ikkje at sola skin på de, førr då bli de til stein. Når sola kom opp, måtte troillet gjøm` sæ inne i fjeillet. Men en gong, då sadel`n va næsten ferdig, og møyen`såg førr et overlag fint arbeid far`n dæmmes hadde gjort, så glømte de å gjøm` sæ førr sola, og derførr så ser du de deinn dag i dag, der de står som store steinstøtte og beundra sadel`n som far dæmmes høgde ut i fjellet.

Troillfaren og troillkona blei vældig lei sæ då døtter`n blei tell stein, og gråt mange store tåra. Dessan tåran som troillan gråt, de ligg nu der deinn dag i dag. Aille dessan vatnan som ligg innjetter dalen, det e` tåran tell troillan. Og sadel`n tell møyen`, som troillet laga, det e` det vi i dag kailla Møysalen. Møyen`, ja, det e` de to fjeillpikan`som står like oppuinner sælve Møysalen.

Legg igjen en kommentar

Din e-postadresse vil ikke bli publisert. Obligatoriske felt er merket med *