Internt referansenummer: 19.11.09 – A
Kilde:
GAMALT FRÅ NUMEDAL IV.
Av:
TOV FLATIN
Les om Tov Flatin på www.wikipedia.no
Les om Tov Flatin på Store Norske Leksikon
KRISTIANIA OLAF NORLIS FORLAG 1920
Kølbelske Bok- og Kunsttrykkeri, Oslo
Klikk her for å lese fyreordet

Skrubben o røven. (Eventyr)

(Frå Dagalid)

Dæ va eingong, skrubben o røven va ute o veia. So sa ‘n dæ, røven, åt følk va dei verste dyre o korna ut før. Skrubben trudde kje dæ; men so sa røven, han konna prøve, o dæ vilde hin mæ. So la dei se attmæ ein veig te lure o vilde taka folk, når dæ kom nokon.

Lei på kom dæ eit bån.

«Æ datta følk?» sa skrubben.
«Nei, datta ska bli folk dæ!» sa røven.

So låg dei eit bel, o so kom dæ ein gamall mann. «Æ datta følk?» sa skrubben,
«Nei datta har vore folk, dæ!» sa røven.

So låg dei eit bel, o so kom dæ ein Jæger.

«Æ datta følk då?» sa skrubben.
«Ja, dattan æ folk, dannan kan du taka!» sa røven.

Skrubben upp o vilde setja på jægeren, o han skaut, so varmegneistan fauk. Men skrubben riste berre på skallin o sette på, so jægeren måtte taka den långe kniven sin o dengje på ‘n mæ den. Då tok skrubben hyven.

Eit bel etter råka ‘n att røven, o han spurde, hoss’n dæ gjekk.

«Folk æ dei verste dyre, som æ te,» sa skrubben. «Fysst so tok ‘n sløkjepipa si o bles nokon ber beint i augo på me, so dæ svei so illhervele’, etterpå’drog ‘n ut eit siebein o pælma på me mæ, so e tenkte, ‘n ha drepe me.»

Legg igjen en kommentar

Din e-postadresse vil ikke bli publisert. Obligatoriske felt er merket med *