Internt referansenummer: 13.08.2011 – BOK
Kilde:
Sagn og halvglømte navn.
(Fortellinger om folk som satte farge på bygdemiljøet)
Reidar Blokkeskar
Tegninger: Otto Lie
Nidaros forlag 1983
Utgitt i samarbeid med Meldal Historielag
ISBN: 82-990804-2-8
(NB! Bilder er kun et illustrasjonsbilde)

 

Tufs-Martin

Jeg kjenner ikke til kor Martin Kristensen var barnefødt. Men namnet Tufs-Martin var ofte nemnt i min barndom. Namnet fikk han fordi han for gardimellom og kjøpte opp filler, «tufso», som det var kalla i Meldal. Men han kjøpte også opp kutagl som han laga hårsåler av, i motsetning til mange som bruka taglet til å lage koster av.

Han Tufs-Martin var, så vidt jeg kan skjønne en gløgg kar og et forretningstalent. På sine reiser gjennom dalen bodde han lange tider på Oppibjørnsetet, «Heropp». Oppibjørnsetin, han Ola Sivertsen, var sjøl en svært nevenyttig mann, og han og Tufs-Martin trivdes godt i lag. Fillene han kjøpte, reiste han på St.Hansmartnan i Trondheim og solgte. Der solgte han også det lageret av hårsåler som han hadde produsert og som var usolgt.

Bror min, han Ola, var ofte med på Bjørsetloftet i «håbålla» når skolen var slutt. Han Martin hadde en innretning så han spant et slags garn av kutaglet, og av det garnet laga han så hårsåler for å legge i skoene. Han Ola var med og «vatt rokken», dreia hjulet rundt, så det vart garn av taglet. Det var ingen som betalte så godt som han Martin. Han Ola fikk en krone om dag og attåt fikk han eta kveitkaku med han orka. Og det var så visst ikke kvardagskost i en fattigheim på den tida, omkring 1910.

Om høsten drev han Martin og plukka bær. Særlig molter. Disse vart renska og sukra og fylt i «åttinga». (trekopper som rømte 1/8 tønne.) Denne bæra vart solgt til Trondheim innunder jul til god pris. Det var ingen andre som tenkte på å drive slik forretning med bær på den tida. Jau, han Martin var nok et forretningstalent som klarte seg ganske godt etter den tids måte. Kor det vart av han tilslutt, vet jeg ikke. Ventelig reiste han til fødestedet. Men han var en av de mange på den tida som prøvde å skaffe seg et levebrød. En som aldri ville ligge samfunnet til byrde.

Legg igjen en kommentar

Din e-postadresse vil ikke bli publisert.