Internt referansenummer: 11.04.2011 – BOK
Kilde:
FRA GAMLE DAGER PÅ NES
Av Kirkesanger Jon Angel Bakken
Med bidrag av Arkivar Dr. R. Th. Christiansen og professor Oluf Kolsrud
Illustrasjoner av Aasta Groth Bye
Klikk her for å komme til Nes Historielag

Vende synet

Den tia va det svært til vennskap millom Mengshol og Millom-Kise. Ein kvell kjørde

Mengsholma’nn hematt frå Kise, der dom hadde gasterert svært ut over kvel’n. Men da ‘n kom på Kisåsen, fekk ‘n sjå et syn så ‘n vart både kall å heit. Det kom fem hugulause menner imot ‘a. Da ‘n hadde fått sanse sei, skjønt ‘n at de va gammellensmann som hadde vøri ute med konstom sine att. Han hadde vendt syne på Mengshol’a.

Stallkar’n på Kise vart somti ståenes berre å glåme når ‘n skulle åt stalla å stelle gampom. Han syntes stall’n å alt sommen stod opp ned å kom ‘n sei inn i stall’n, va beina opp å ryggen ned på gampom. Da hadde gammellensman’n moroa si.

Binde tjuven greidde gammellensmannen som ingen ting. Va de ein tjuv ute å fbr, vart ‘n synsk att, å gjorde at tjuven vart ståenes fast å kom itte ta flekka. Dette fekk tenestgutten hass li for, da ‘n skul’ sta å stæla spikjipølse frå lensmanna. Der vart ‘n ståenes inne på stabburi med pølsen i hanna, å fraus så ‘n hakke i tennom, tell lensmann kom om mårrån å løyst ‘n.

Hu Malla på Kavlom kunne også vende synet. Hu var dødelig forelske i ‘n Halvor Hoel, men han brydde sei itte om a. De va dotter åt gammelprosta, Bendeke, han ville ha, men itte fekk, før far hennes sette sei så hardt imot di. Ein bonde va itte fin nok den tia, damma. Men hu Malla tok ein rekti spekkelert hemn. Hu snudde syne på a Halvor, så ‘n syntes de va fullt ta harrar alle stan på Hol. Når ‘n så tok børsa å skaut etter dom, va dom søkk borte, men yrte run’om ‘n att, når ‘n la børsa bort. De va lenge ei fæl plage før a Halvor.

Legg igjen en kommentar

Din e-postadresse vil ikke bli publisert.